Σαμπάνης Λεωνίδας

Αργυρό Μετάλλιο, 21 Ιουλίου 1996, Λεωνίδας Σαμπάνης, Κατ. 59κ. Ο Λεωνίδας Σαμπάνης είχε αναδειχθεί τον Νοέμβριο του 1995 στην Κίνα, παγκόσμιος πρωταθλητής, στη πρώτη του συμμετοχή στο θεσμό, με τα ελληνικά χρώματα. Στην Ατλάντα λοιπόν όλοι θεωρούσαν ότι ο Έλληνας πρωταθλητής πολύ δύσκολα θα έμενε εκτός του βάθρου των νικητών. Η μάχη για τα μετάλλια ήταν σκληρή και τέσσερις αθλητές μοιράζονταν τις ίδιες ελπίδες, κάθε λάθος κόστιζε πανάκριβα. Στη κίνηση του αρασέ, οι Σαμπάνης, Πέσαλοφ (Βουλγαρία) και Τανγκ (Κίνα) μοιράστηκαν τη πρώτη θέση με επίδοση 137.5κ, που ήταν και νέο Ολυμπιακό ρεκόρ. Ο Έλληνας πρωταθλητής, που το αρασέ είναι η σπεσιαλιτέ του, έχασε τα 140 κιλά στη 3η του προσπάθεια και παράλληλα το αβαντάζ που θα είχε σε σχέση με τους αντιπάλους του στο ζετέ. Όλα λοιπόν έμελλε να κριθούν στη κίνηση του ζετέ και η κατάκτηση ενός μεταλλίου κρεμόταν σε μια κλωστή. Ο Σαμπάνης σήκωσε 162.5κ στη πρώτη του προσπάθεια ενώ λίγο αργότερα οι αντίπαλοι του τα κατάφεραν περίφημα στα 165κ.

Η δεύτερη προσπάθεια του στα 167.5κ ήταν ανεπιτυχής και το άγχος κυρίευσε όχι μόνο τον Σαμπάνη αλλά και ολόκληρη την ελληνική αποστολή που έψαχνε το πρώτο της μετάλλιο στην Ατλάντα. Δύο προσπάθειες έμεναν μέχρι την ολοκλήρωση του αγώνα, μία για τον Σαμπάνη στα 167.5κ και μία για τον Κινέζο Τάνγκ που είχε δηλώσει να δοκιμάσει στα 170κ. Ο Έλληνας πρωταθλητής, αν έχανε τη τελευταία του προσπάθεια θα έμενε εκτός μεταλλίων, στην τέταρτη θέση, αν σήκωνε τη μπάρα, θα κατακτούσε το ασημένιο μετάλλιο. Η αγωνία είχε φθάσει στο κατακόρυφο. Σήκωσε τη μπάρα και η μέση του άρχισε να λυγίζει από το βάρος. Τελικά κατάφερε να ισορροπήσει και με γιγαντιαία προσπάθεια να κρατήσει τα κιλά ψηλά. Κατέκτησε λοιπόν το ασημένιο μετάλλιο και ο Κινέζος Τάνγκ το χρυσό με έξι μάλιστα πετυχημένες προσπάθειες στις έξι. Η κατάταξη Σένγκ (Κίνα) 307.5 Σαμπάνης (Ελλάς) 305 Πέσαλοφ (Βουλγαρία) 302.5 Ικεχάτα (Ιαπωνία) 297.5 Βάργκας (Κούβα) 297.5 Ντόνγκ (Κίνα) 295 Σαρκισιάν (Αυστραλία) 280 Φάρκας (Ουγγαρία) 280 Αργυρό Μετάλλιο, 17 Σεπτεμβρίου 2000, Λεωνίδας Σαμπάνης Κατ. 62κ. Σε ένα αγώνα, όπου ο χρυσός Ολυμπιονίκης της Σεούλ, Βαρκελώνης και Ατλάντα, ο Τούρκος Ναίμ Σουλειμάνογλου ακυρώθηκε στο αρασέ, ο χρυσός πρωταθλητής Ευρώπης Βούλγαρος Σεβνταλίν Μίντσεφ αρχικά κατετάγη 4ος και στη συνέχεια ακυρώθηκε λόγω ντόπιγκ, ο χρυσός παγκόσμιος πρωταθλητής Κινέζος Λι Μάο Σένγκ πήρε την 4η θέση, ο Έλληνας Λεωνίδας Σαμπάνης, χρίστηκε ασημένιος Ολυμπιονίκης για δεύτερη φορά στη καριέρα του. Ξεκίνησε με πλεονέκτημα το χαμηλό σωματικό του βάρος, όπου υπερίσχυε όλων των αντιπάλων του πλην του Μάο και το στοιχείο αυτό, το εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο. Ολοκλήρωσε το αρασέ με 147.5κ, χάνοντας μία προσπάθεια στα 150κ και πήρε διαφορά πέντε κιλών από τους αντιπάλους του, πλήν του πρώην Βούλγαρου και νύν Κροάτη Νικολάι Πέσαλοφ, που είχε σηκώσει δυόμιση παραπάνω. Στο ζετέ, όπου θεωρητικά δεν είναι και η καλύτερη κίνηση του Σαμπάνη έγινε μεγάλη μάχη που ουσιαστικά κρίθηκε στην αποτυχία όλων, πλήν Μίντσεφ, να σηκώσουν τα 177.5κ. Τα 170κ του Έλληνα πρωταθλητή ήταν αρκετά να του χαρίσουν το ασημένιο μετάλλιο, παρά την αποτυχία του δύο φορές στα 175κ. Με 317.5κ στο σύνολο υπερίσχυσε του Λευκορώσου Γκενάντι Ολετσουκ, που ήταν 380 κιλά βαρύτερος σε σωματικό βάρος, όπως και του Μίντσεφ, πριν βέβαια ανακοινωθούν τα αποτελέσματα ντόπιγκ. Ο Σαμπάνης, στη δεύτερη του προσπάθεια στο αρασέ, δημιούργησε πρόσκαιρα με 147.5κ, νέο Ολυμπιακό ρεκόρ. Η κατάταξη Πέσαλοφ (Κροατία) 325κ Σαμπάνης (Ελλάς) 317.5 Ολετσουκ (Λευκορωσία) 317.5 Λί (Κίνα) 315 Πάνσβαν (Ιράν) 302.5 Ικεχάτα (Ιαπωνία) 300 Ποπόφ (Μολδαβία) 295 Σουλειμάνοφ (Αζερμπαιτζάν) 292.5
-
2
-

Είπε

«Ήξερα ότι μπορούσα να πάρω ένα μετάλλιο και χαίρομαι που έκανα τους Έλληνες περήφανους. Απλά στεναχωρήθηκα γιατί κατάλαβα ότι μπορούσα να πάρω και το χρυσό. Δυστυχώς όμως έχασα στις λεπτομέρειες τα 140 κιλά στο αρασέ, μια επίδοση που θεωρούσα σίγουρη. Στη κρίσιμη προσπάθεια μου στα 167.5κ δεν ένοιωθα φόβο αλλά είχα οπωσδήποτε άγχος μήπως πάει κάτι στραβά. Χαρίζω το μετάλλιο στην Ελλάδα και την οικογένεια μου»

21 Ιουλίου 1996

«Το ασημένιο αυτό μετάλλιο, ήταν πιο δύσκολο από ότι στην Ατλάντα, τέσσερα χρόνια πριν. Υπήρχαν πολλοί καλοί αθλητές και ο συναγωνισμός ήταν σκληρός. Δεν φοβήθηκα καθόλου μήπως χάσω ένα μετάλλιο αλλά τρόμαξα λίγο για το ασημένιο όταν απέτυχα στα 175κ. Δυστυχώς είχαν κάποιο πρόβλημα στο πόδι και έτσι έμεινα χαμηλά στο ζετέ. Η τακτική του Ιακώβου ήταν τέλεια. Κατάλαβε ότι δεν είμαι πολύ καλά στο ζετέ και αντί για 172.5κ στη πρώτη προσπάθεια, μου έβαλε 170κ. Του αφιερώνω το μετάλλιο μου, όπως και στον Γιάννη Σγουρό και στους Έλληνες φιλάθλους»

17 Σεπτεμβρίου 2000