Τσικλητήρας Κωνσταντίνος

Χρυσό Μετάλλιο, 8 Ιουλίου 1912, Κωνσταντίνος Τσικλητήρας, Μήκος άνευ φοράς Μία πολύ μεγάλη μέρα για τον ελληνικό αθλητισμό. Στον αγώνα μετείχαν 19 αθλητές από οκτώ χώρες που χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες. Κάθε ομάδα , σε ξεχωριστά σκάμματα έκανε τις τρεις πρώτες προσπάθειες του αγωνίσματος. Με βάση τους κανονισμούς της εποχής, μόνο οι τρεις καλύτεροι αθλητές, μετά τα τρία πρώτα άλματα είχαν το δικαίωμα να διεκδικήσουν τα τρία μετάλλια. Ο Κώστας Τσικλητήρας ήταν σε θαυμάσια κατάσταση και λίγο καιρό νωρίτερα, είχε πετύχει στην Αθήνα πανελλήνιο ρεκόρ με 3.47, ελάχιστα πίσω από το παγκόσμιο ρεκόρ του περίφημου Αμερικανού Ρέι Ιούρι 3.475, που είχε εγκαταλείψει τον αθλητισμό το 1910. Ο Έλληνας πρωταθλητής μετείχε στην τρίτη ομάδα και οι τρεις πρώτες του προσπάθειες ήταν 3.14, 3.26, 3.37. Μπήκε λοιπόν στον τελικό με τους Αμερικανούς αδελφούς Πλάτ Άνταμς και Μπέν Άνταμς. Ο πρώτος είχε καλύτερη προσπάθεια 3.32 και ο δεύτερος 3.28.

Ο Τσικλητήρας λοιπόν βρισκόταν ήδη σε τροχιά χρυσού μεταλλίου, προηγείτο στο αγώνισμα (3.37). Ο Πλάτ στη τέταρτη προσπάθεια του φθάνει μια ανάσα πριν τον Τσικλητήρα, 3.36 ενώ ο Μπέν πάει χειρότερα, στο 3.18. Ο Έλληνας αθλητής νευρικός κάπως, δεν βελτιώνεται, μένει στο 3.30. Πέμπτη προσπάθεια τα άλματα των Πλάτ, Μπεν και Κώστα είναι αντίστοιχα 3.34, 3.24, 3.24. Στη τελευταία προσπάθεια τίποτα δεν αλλάζει και ο Κώστας Τσικλητήρας είναι χρυσός Ολυμπιονίκης. Είπε: «Μόλις μπήκα στο Ολυμπιακό στάδιο ένοιωσα πολύ παράξενα. Πριν πάω στη Στοκχόλμη νόμιζα ότι θα ήμουνα ο ψηλότερος από όλους τους αντιπάλους μου αλλά όμως οι τρείς Αμερικανοί ήταν πιο ψηλοί από μένα όπως και οι περισσότεροι συναθλητές μου. Ο παλαιός και ο νέος κόσμος έστειλαν τα μεγαλύτερα αναστήματα... Λίγο πριν την Τρίτη μου προσπάθεια το βλέμμα μου έπεσε στην ελληνική σημαία που ανέμιζε από ένα ελαφρό αεράκι και μου φάνηκε ότι με παρότρυνε στοργικά». Ο τελικός: Τσικλητήρας (Ελλάς) 3.37 Π. Ανταμς (ΗΠΑ) 3.36 Μ. Ανταμς (ΗΠΑ) 3.28 Μάλμστεν (Σουηδία) 3.20 Γκέριγκ (ΗΠΑ) 3.14 Μέλερ (Σουηδία) 3.14 Μπάρονι (Ουγγαρία) 3.13 Μπίρντ (ΗΠΑ) 3.12 Αργυρό Μετάλλιο, 23 Ιουλίου 1908, Κωνσταντίνος Τσικλητήρας,Ύψος άνευ φοράς Στον αγώνα δηλώθηκαν 23 αθλητές αλλά τελικά παρουσιάστηκαν 18, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν Αμερικανοί. Φαβορί ήταν ο παλαίμαχος και έμπειρος Αμερικανός Ρέι Ιούρι και οι συμπατριώτες του Τζόν Μπίλερ και Λιρόι Χόλμς που με μοναδική ευκολία περνούσαν συνέχεια το 1.55. Τη καλύτερη επίδοση στον κόσμο εκείνη την εποχή είχε ο Ιούρι με 1.65. Ο Κώστας Τσικλητήρας είχε ατομικό ρεκόρ 1.50 αλλά επέδειξε υψηλό πνεύμα συναγωνισμού. Δεν φοβήθηκε σε κανένα σημείο του αγώνα, παρά την απειρία του, δημιούργησε νέο ρεκόρ, 1.55 και κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο πρωταθλητής του Πανελληνίου ΓΣ είχε πάρει τον τίτλο με 1.45. Ο τελικός: Ιούρι (ΗΠΑ) 1.575 Τσικλητήρας (Ελλάς) 1.55 Μπίλερ (ΗΠΑ) 1.55 Χόλμς (ΗΠΑ) 1.525 Π.Ανταμς (ΗΠΑ) 1.47 Αντρέ (Γαλλία) 1.47 Μοτέ (Γαλλία) 1.47 Αργυρό Μετάλλιο, 20 Ιουλίου 1908, Κωνσταντίνος Τσικλητήρας, Μήκος άνευ φοράς Το μήκος άνευ φοράς ήταν το αγαπημένο αγώνισμα του Κώστα Τσικλητήρα. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα που διεξήχθη πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες , ο πρωταθλητής από την Πύλο πήρε τη πρώτη θέση με επίδοση 3.25 στα προκριματικά και 3.32 στον τελικό. Ταξίδεψε λοιπόν στο Λονδίνο με την ελπίδα ότι θα κατακτήσει ένα από τα τρία μετάλλια. Μάλιστα ήταν τέτοια η αισιοδοξία στην Ελλάδα, που κυκλοφόρησε και πίνακας προγνωστικών στην Αθήνα που προέβλεπε νίκη του πρωταθλητή μας. Στον αγώνα πήραν μέρος 24 αθλητές από 11 χώρες. Φαβορί θεωρείτο ο Αμερικανός Ρέι Ιούρι που επιβεβαίωσε τη φήμη του κατακτώντας τη πρώτη θέση με άλμα 3.335. Ο Τσικλητήρας ύστερα από θαυμάσιο αγώνα πήρε το ασημένιο μετάλλιο και ουσιαστικά ήταν ο μοναδικός που απείλησε τον χρυσό νικητή. Ο τελικός: Ιούρι (ΗΠΑ) 3.335 Τσικλητήρας (Ελλάς) 3.235 Σέρινταν (ΗΠΑ) 3.23 Μπίλερ (ΗΠΑ) 3.215 Εκμπεργκ (Σουηδία) 3.195 Π.Ανταμς (ΗΠΑ) 3.11 Χόλμς (ΗΠΑ) 3.11 Χάλκινο Μετάλλιο 13 Ιουλίου 1912 Κωνσταντίνος Τσικλητήρας Ύψος άνευ φοράς. Έχουν περάσει μόλις πέντε μέρες από τη χρυσή νίκη του Κώστα Τσικλητήρα στο μήκος άνευ φοράς και τα αδέλφια από τις ΗΠΑ, Πλάτ Άνταμς και Μπέν Άνταμς περιμένουν τον Έλληνα πρωταθλητή για τη ρεβάνς. Ξέρουν άλλωστε, ότι αυτό το αγώνισμα δεν είναι το καλύτερο του αλλά και ακόμα πώς είναι και οι μοναδικοί στον κόσμο από τους μετέχοντες που έχουν ατομικό ρεκόρ πάνω από 1.60. Ο Τσικλητήρας έχει καλύτερη επίδοση 1.55, που την πέτυχε και το 1910, 1911 και 1912. Σταθερός όπως πάντα, την επαναλαμβάνει και κατακτά το χάλκινο μετάλλιο, πέντε εκατοστά μπροστά από τον επίσης Αμερικανό Ρίτσαρντ Μπίρντ. Πλάτ και Μπεν Άνταμς κατακτούν τις δύο πρώτες θέσεις με 1.63 και 1.60 αντίστοιχα. Ο τελικός: Π. Ανταμς (ΗΠΑ) 1.63 Μ. Ανταμς (ΗΠΑ) 1.60 Τσικλητήρας (Ελλάς) 1.55 Μπίρντ (ΗΠΑ) 1.50 Γκέριγκ (ΗΠΑ) 1.50 Μέλερ (Σουηδία) 1.50
1
2
1

Είπε

«Το φέρω πολύ βαρέως που έχασα, ήταν όμως η πρώτη φορά που αγωνιζόμουν σε ξένη χώρα και η αλήθεια είναι πώς σάστισα μόλις βρέθηκα στο στάδιο του Λονδίνου ανάμεσα σε τόσους πολλούς φιλάθλους και πανύψηλους Αμερικανούς και Σουηδούς αθλητές. Έχασα με μικρή διαφορά. Αυτοί οι Αμερικανοί είναι δαιμόνιοι, έχουν φοβερή τεχνική και αποδίδουν μεγάλη σημασία στο αγώνισμα. Τώρα όμως πήρα θάρρος , θα επιδοθώ με μεγαλύτερο ζήλο στη προπόνηση και είμαι βέβαιος ότι θα γίνω πρώτος Ολυμπιονίκης».

20 Ιουλίου 1908